تنگ گردن باریک شراب ایرانی

در سده‌های هفدهم تا نوزدهم میلادی ساخت ظروف ساده شیشه‌ای رنگین همچون تنگ، بطری و یا کوزه قلیان در ایران رواج داشت اما نمونه‌های پیچیده‌تر با ساخت ظریف و گردن باریک و بلند همچون این اثر، مشخصهٔ هنر شیشه‌گری این دوره هستند. رنگ آبی شفاف، سطح موج دار، گردن نامتقارن و منحنی و دهانهٔ باز از این اثر دویست ساله نمونه‌ای استثنائی ساخته‌اند که در مجالس اشرافی به عنوان تنگ شراب استفاده می‌شده است. ارتفاع این تنگ نزدیک به سی و پنج سانتی متر و قطر آن یازده سانتی متر است.

این اثر امروزه در موزه بروکلین نگهداری می‌شود.

منبع

بطری بلورین سامانی – موزه کپنهاگ

این بطری شیشه‌ای زیبا پیشینه‌ای نزدیک به ۱۱ سده دارد. ساخت دقیق و ظریف بطری و شفافیت و وضوح شیشه که به خوبی در گذر زمان حفاظت شده‌اند از اثر نمونه‌ای شاخص ساخته‌اند که هنر ایرانی عصر سامانی را به زیبایی در خود به یادگار حفظ کرده است. نقش‌های شیشه کاری شده در دو ردیف همچون منشور نور تابیده شده به بطری را تجزیه می‌کنند و به آن زیبایی ویژه‌ای می‌بخشند. نحوه ساخت و برش این اثر شباهت زیادی به نمونه‌های ساسانی داشته اما شکل بطری همچون بیشتر نمونه‌های پس از اسلام گردن بلندتری دارد.

این اثر امروزه در مجموعه هنری داوید در کپنهاگ دانمارک نگهداری می‌شود.

منبع

بطری شیشه‌ای هزار ساله

این بطری شیشه‌ای نمونه‌ای از رونق و شکوفایی دوباره هنر شیشه‌گری ایرانی در سده‌های میانی است. با حمله اعراب به ایران بسیاری از شیشه گران ایرانی به آسیای صغیر و سوریه مهاجرت کردند اما با ظهور دولت‌های ایرانی همچون طاهریان این هنر در ایران بازیابی شد. هنرمندان این دوره طرح‌ها و روش‌های شیشه‌گری و بلورسازی عصر ساسانی را الگوی کار خود قرار می‌دادند.

این بطری شیشه‌ای با پیشینه‌ای نزدیک به هزار سال امروزه در موزه ویکتوریا و آلبرت انگلستان نگهداری می‌شود.

منبع